คัมภีร์

 พระคัมภีร์ของศาสนาสิกข์

พระมหาคัมภีร์ของศาสนาสิกข์คือ อาดิครันถ์ เป็นที่รวมของพระธรรม บทสวดภาวนา สดุดีพระผู้เป็นเจ้า โดยพระศาสดาของสิกข์ และนักบวช นักบุญ และนักปราชญ์ ของอินเดียในสมัยนั้น ประดุจศูนย์ รวมของข้อปฏิบัติทางศาสนาและจิตใจ

10

คัมภีร์ครันถะ สาหิบ เป็นคำร้อยกรอง เป็นบทกวีมีทั้งหมดประมาณ 29480 โศลก เป็นคำฉันท์ 31 ประเภท ใช้ภาษาในการเขียนถึง 6 ภาษา มี ปัญจาบี มุลตานี ฮินดี มราถี ปรากฤต และเปอร์เซียที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะใครถนัดภาษาใดก็ใช้ภาษานั้นเขียนจึงมีน้อยคนนักที่สามารถอ่านพระคัมภีร์ครันถะ สาหิบให้จบได้ปัจจุบันชาวซิกข์ได้เก็บคัมภีร์ครันถะ สาหิบไว้ในสุวรรณวิหารซึ่งตั้งอยู่กลางสระน้ำชื่อ อมฤตสระ (Amritsar) ในแคว้นปัญจาบซึ่งถือเป็นปูชนียสถานและเป็นศูนย์กลางของศาสนาซิกข์ชาวซิกข์ถือว่าคัมภีร์ครันถะสาหิบเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เปรียบเสมือนพระเจ้าจึงเฝ้าปฏิบัติดูแลเป็นอย่างดี เช่นหุ้มห่อพระคัมภีร์ด้วยผ้าดิ้นราคาแพงประดิษฐานบนแท่นภายใต้ฉัตรและภายในม่านที่ปักด้วยเกล็ดเพชรครั้งถึงเวลาเย็นเจ้าหน้าที่จะอัญเชิญพระคัมภีร์เข้าไปประดิษฐานไว้บนตั่งทองในห้องพิเศษ ครั้งถึงเวลาเช้า ก็อัญเชิญออกมาประดิษฐานไว้ในม่านตามเดิมคอยดูแลไม่ให้คนมาจับต้องและไม่ให้ฝุ่นละอองมาเกาะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s